Na een hectische week in Cannes en een aansluitende maandag in een ander Zuiders land, ben ik er eindelijk toe gekomen om even door m’n Google Reader te gaan. En wat valt op? In de Belgische marketing/communicatie blogosfeer werd wel heftig geblogd tijdens het festival maar over de winnaars van het slotgala vind ik geen reacties. Nochtans was er zaterdag en zondag toch heel wat te doen over twee grote winnaars…
Allereerst de winnaar van de Grand Prix in Film : de “Cadburry Gorilla“. Vorig jaar al een hot-topic in de blogosfeer (wat ik er toen van onthield : “er zijn twee soorten mensen, zij die niks aan de spot vinden en … leugenaars”). De bekendmaking van de Grand Prix ging gepaard met een stevig fluitconcert in de zaal en onbegrip achteraf op het gala. Nu ja, over deze case is eigenlijk al veel gezegd vorig jaar en de meesten hadden nu de reactie van “die filmjury zoekt zoals gewoonlijk de controverse op”.
Van een andere orde was de controverse rond de allereerste Belgische Titanium Lion (criterium : “ideas that redefine the industry”) : “Black boy wanting water” van Mortierbrigade. Op zich is het een bovennatuurlijke prestatie dat een Belgische bureau erin slaagt om een Titanium award in de wacht te slepen ware het niet dat er wat te zeggen valt op hoe de case werd voorgesteld aan de jury (klik hier om de casefilm te zien).
Nogal wat Belgische festivalgangers toonden zich misnoegd over het feit dat er in de case geen woord wordt gerept over de 6 dagen durende Music for Life campagne in het Glazen Huis en dat “Black boy wanting water” daardoor veel te veel eer toegedicht krijgt bij het ophalen van de drie miljoen euro. Ter verdediging van de eerste Belgische Titanium kan je aanvoeren dat het idee en niet de effectiviteit werd bekroond. En dat bij buitenlandse cases op de Titanium shortlist ook gesjoemeld wordt met de resultaten. En om met een evergreen te eindigen “in dit vak gunt niemand een ander zijn succes” 
Ik onthoud van deze controverse vooral dat de discussie niet meer gaat over “is het een goed gevonden en goed uitgevoerd spotje”, maar over hele fundamentele zaken zoals media en business inzichten. En daar kan je als strateeg alleen maar blij over zijn. Maar toch vreemd dat de discussie offline en niet online plaatsvindt. Vandaar, post gerust jouw reactie in de comments van deze post.
Een minder smeuïge maar meer volledige indruk volgt binnenkort op mijn agentschapsblog.
Wordt vervolgd.
2 reacties so far ↓
Tom Himpe // juni 24, 2008 bij 11:38 am |
Ik vind overwinning persoonlijk verdiend. Titanium categorie zit volgestouwd met hetzij overgecompliceerde of pseudo-integrated inzendingen. ‘Black boy’ is gestoeld in een heel simpel en puur media inzicht, dus vind ik relatief uniek. Zat zelf in D&AD jury in UK en daar waren er ook spontaan fans van de campagne, ondanks het feit dat het uiteindelijk niet in de prijzen is gevallen.
dmnq // juni 24, 2008 bij 7:15 pm |
Daar breng je idd een goed jury-inzicht aan : de voorkeur van een creatieve jury voor zuivere en spot-on ideeën. De combinatie van Black boy en Million zou je op die manier kunnen zien als een best of both world jurering analoog met de dubbele Grand Prix in film (een klassieke spot en een internetfilm). Daarmee komen we op het onderwerp terecht van “dit jaar liepen alle categorieën in elkaar over” maar dat is dan maar voor de volgende keer