Het probleem van Twitter

Na een kleine 3 jaar relatief onopgemerkt te zijn gepasseerd, is er in België sinds enkele maanden een echte Twitterboom. En dat is een probleem…

Toen ik indertijd door collega Jesse werd geïntroduceerd in de Twittersfeer was het even wennen aan een omgeving waarin het plots done was om je peers te melden dat je net een club kaas had gegeten. Maar al snel werden  de voordelen van Twitter duidelijk : de instant pulse (nieuws nog voordat het op blogs verschijnt), laagdrempelig & makkelijk (itt ’n blogpost waar je al snel een kwartier tot een halfuur aan zit te schaven) en vooral selectief (door de beperkte groep gebruikers had Twitter lang een hoge signaal/ruis-ratio in een ons kent ons sfeer). Hierdoor was Twitter een interessant parallel kanaal waarin ik met een minimum investering aan tijd een maximum aan rendement haalde : roddels, links, scoops, you name it…

In de huidige Twitterboom smelten al deze voordelen van de early days stilaan weg als sneeuw voor de zon. Plots lijkt het hebben van  500+ followers (en deze ook zelf allemaal te moeten volgen) heel normaal. Twitter wordt daarmee een soort van publieke Messenger waarmee het de zoveelste tijdsdief op het net wordt. En het is dat gevoel dat deze  parodie op een briljante manier weet te brengen (hat tip : ibert).

Intussen blijf ik zoals een echte hypocriet  vlotjes verder Tweeten terwijl ik deze blogpost achter de hand heb om hardnekkige Twitter-disbelievers voor te zijn met m’n eigen argumenten.

Vodpod videos no longer available.

more about “Het probleem van Twitter“, posted with vodpod

Advertenties

4 Reacties op “Het probleem van Twitter

  1. Ik volg je denkwijze volledig. Maar tegelijkertijd vind ik het een beetje ‘gek’ en ‘typisch’.
    ‘Gek’: contradictio in terminis: met het (eindelijk!) doorbreken van Twitter in Europa/BE groeit het aantal gebruikers en nemen dus de voordelen van Twitter toe. Tot over een paar maanden had men als Vlaming de indruk alleen te zijn. Dus tweete je dan maar in het Engels. (ik beken, slechte gewoonte) Maar dus ook de nadelen nemen toe; het wordt ‘mainstream’. Alhoewel… Zo’n vaart loopt het nou ook weer niet hoor.
    ‘Typisch’
    : Eerst lopen alle early adopters het spel te verdedigen tegen de grote neen-schuddende massa. En als die massa dan overstag gaat, klagen de ‘early adopters’ dat de ‘fun’ gedaan is. Want .. het is mainstream.

    Een ding zijn we het over eens, denk ik: Twitter maakt alle fases mee, waardoor Facebook ook ging: onbekend, ongeloof, verzet, kennis, massagebruik, bedrijven, particulieren lopen daardoor weg, en dan… ? We zien het dan weer wel, zeker?

  2. goeie aanvulling laurens. het heeft er idd alles naar dat we op een kantelpunt van de hypecycle zitten.

    twitter kristaleert zich daarom waarschijnlijk zelf wel uit (twitter-patsers die er de brui aangeven, opkomst nieuwe mashups & toepassingen…) maar de vraag is natuurlijk wel of dat handige no-effort medium ooit nog terugkomt. ik betrap me er nu al op dat ik gemakkelijk 4 keer meer tijd aan twitter besteed dan een jaar geleden. en dat was misschien wel het punt dat ik wilde maken.

  3. Klopt!! Een vreselijk tijdrovend iets, maar mea culpa, dat is vooral m’n eigen schuld als (fout) gebruiker en niet zozeer de schuld van het medium zelf. Ik hoor anderen klagen dat telefoon en/of e-mail ook zoveel tijd van hen vraagt. Wij mensen doseren nog maar heel slecht onze dag en onze communicatie(middelen) vind ik persoonlijk.

  4. Pingback: Twouble. | Pietel.be

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s